కవిత్వం

చిన్నారి నేస్తం_

Little friend_

నేనొక సమూహం

I am a collective.

అదిగదిగో అణగారిన_గొంతుల_నినాదం

There—the rallying cry of suppressed voices.

సుజల దృశ్యం !

A scene of abundant water!

విద్వేషపు మాట

ఆగస్టు పదిహేనో తేదీ... త్రివర్ణ పతాకం ఆకాశాన్ని తాకిన రోజు,

ఆకలి..

రోళ్ళు బద్దలు కొట్టే ఎండ రెక్కలు ముక్కలు చేసుకొంటున్న

​వెలుగుల వెనుక నీడ..

కాంక్రీటు అడవుల మధ్య పచ్చని జ్ఞాపకాలు

బెంచింగ్

ఆటల్లో, పాఠశాల, కళాశాలల్లో బెంచీలు షరా మామూలే

ఆకాశరేఖ

ఆమె అడుగే ఒక ఆకాశరేఖ భూమిపై పడిన ప్రతి అడుగూ

యుద్ధం..

ఇక్కడ... రక్తం లేదు. రక్తం కారిన జాడలూ లేవు.

ధన్యవాదాలు..

తడారిన గొంతులకు నీళ్ళ సీసాలు తెచ్చిన మానవత్వపు

శాంతి కోసం

యుద్ధాలు రక్తపాతాలు ఆధిపత్య పోరులు

మందు పాతర

దేశం ఇప్పుడెలా వుందీ...? ఎండిపోయిన చొప్పకట్ట లాంటి

బిగ్ బ్యాంగ్

నా కలం గుండె బలం పోరాట జీవన కాగితంపై

కాస్త నీ జాడచెప్పవా ప్లీజ్.

నీతో ఏకాంతంగా మాట్లాడాలని నీకోసం వెతుకుతున్నాను.