Jan 26,2021 07:32

దేశంలో రైతుల వ్యవసాయాన్ని తీసుకుపోయి కార్పొరేట్లకు సమర్పించడానికి తీసుకువచ్చిన వ్యవసాయ చట్టాల రద్దు కోసం రైతులంతా పోరాడుతున్నారు. ఈ పోరాటంపై మోడీ ప్రభుత్వం తప్పుడు ప్రచారానికి పూనుకుంది. ఈ వ్యవసాయ చట్టాలను వ్యతిరేకిస్తున్నది కేవలం ఒక రెండు రాష్ట్రాల రైతులు మాత్రమేనని, తక్కిన రాష్ట్రాల లోని రైతులంతా ఈ చట్టాలను స్వాగతిస్తున్నారని ప్రభుత్వం ప్రచారం చేస్తోంది. దేశానికి ఓ మూలనున్న కేరళ రాష్ట్ర అసెంబ్లీ ఒక ప్రత్యేక సమావేశం జరిపి ఈ చట్టాలను వ్యతిరేకిస్తూ తీర్మానించడం కేంద్ర ప్రభుత్వ వాదన ఎంత బూటకమో తేల్చిచెప్పింది. తమిళనాడు, ఒడిశా, మహారాష్ట్ర, పశ్చిమబెంగాల్‌, మధ్యప్రదేశ్‌, రాజస్థాన్‌, ఉత్తరప్రదేశ్‌ తదితర రాష్ట్రాల నుండి రైతులు ఇప్పటికే దేశ రాజధానిలో పోరాడుతున్న రైతులతో భుజం భుజం కలిపి ముందుకు నడుస్తున్నారు. ప్రభుత్వ వాదన మోసపూరితమని చాటి చెప్తున్నారు.
అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. ఒకవేళ ప్రభుత్వం చెప్తున్నట్టు ఒకటో, రెండో రాష్ట్రాల రైతులు మాత్రమే ఈ చట్టాలను వ్యతిరేకిస్తే అప్పుడు ఈ చట్టాలను కేంద్ర ప్రభుత్వం జారీ చేయడం సరైనది అవుతుందా? మైనారిటీ రాష్ట్రాల రైతులు వ్యతిరేకిస్తున్నారు గనుక తాము చట్టాలను చేయడం సరైన చర్యే అన్నది కేంద్రం వాదన. ఇది చాలా ప్రమాదకరమైన వాదన. మన భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం కేంద్ర ప్రభుత్వం తన అభిప్రాయాన్ని ఏ రాష్ట్రం లోని రైతుల పైన అయినా సరే రుద్దకూడదు. ఒక రాష్ట్రం లోని రైతులు వ్యతిరేకించినా ఆ రాష్ట్రపు రైతుల అభీష్టానికి వ్యతిరేకంగా కేంద్రం చట్టం చేయకూడదు. అలా చేసే అధికారం కేంద్రానికి లేదు. ఏ రాష్ట్రానికి ఆ రాష్ట్రంలో రైతుల పరిస్థితులు, వ్యవసాయం పరిస్థితులు వేరువేరుగా ఉంటాయి. ఆ రాష్ట్రం లోని ప్రభుత్వం మాత్రమే అక్కడి ప్రజలకు నేరుగా జవాబుదారీగా ఉంటుంది. ఆ రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి మాత్రమే అక్కడి నిర్దిష్ట పరిస్థితుల పట్ల స్పష్టమైన అవగాహన ఉంటుంది. అందుకే రాజ్యాంగం వ్యవసాయాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల పరిధిలో ప్రత్యేకంగా ఉంచింది.
వ్యవసాయిక సంబంధ విషయాలపై చట్టాలు చేయడం కేంద్రం పని కానే కాదు. ఒకవేళ కార్పొరేట్లు వ్యవసాయ రంగంలో ప్రవేశించడం చాలా మంచిదని కేంద్రం తనకున్న విజ్ఞతతో భావిస్తే ముందు తాను జారీ చేసిన మూడు చట్టాలనూ రద్దు చేసి ఆ తర్వాత కార్పొరేట్లను వ్యవసాయం లోకి అనుమతిస్తూ చట్టాలను చేయవలసిందిగా రాష్ట్రాలకు సలహా ఇవ్వవచ్చు. కేంద్రం చెప్పినట్టు రాష్ట్రాలలో రైతులు ఇందుకు అనుకూలంగా ఉండడమే వాస్తవం అయితే ఆయా రాష్ట్రాల ప్రభుత్వాలే అందుకు అనుగుణంగా చట్టాలను చేసుకుంటాయి. ఏ రాష్ట్రాల్లోనైతే రైతులు కార్పొరేట్ల ప్రవేశాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్నారో ఆ రాష్ట్రాల ప్రభుత్వాలు అటువంటి చట్టాలను చేయవు. వ్యవసాయ చట్టాలు ఆయా రాష్ట్రాల పరిస్థితులకు అనుగుణంగా ఉండాలనేది రాజ్యాంగం నిర్దేశిస్తున్న విషయం. పరిస్థితులు రాష్ట్రానికో తీరున ఉన్నట్టే చట్టాలూ వేరువేరుగా ఉండాలి. అంతే తప్ప తానేది సరైన చట్టం అని కేంద్రం భావిస్తున్నదో దానినే రాష్ట్రాలపై రుద్దే అధికారం కేంద్రానికి లేదు.
మరి రాజ్యాంగం ఇంత స్పష్టంగా నిర్దేశించినా కేంద్రం తానే పూనుకుని చట్టాలను ఎందుకు తెచ్చింది? ఎందుకు రాష్ట్రాలకు వదిలిపెట్టలేదు? రాజ్యాంగం చెప్పినట్టు గనుక రాష్ట్రాలకు వదిలిపెడితే ఏ ఒక్క రాష్ట్ర ప్రభుత్వమూ- ఆఖరుకి బిజెపి పాలన లోని రాష్ట్రాలు కూడా- ఈ విధంగా కార్పొరేట్ల పెత్తనానికి బాటలు వేసే చట్టాలను చేసేందుకు సాహసించలేవు. ఆ చట్టాలు రైతులకు అంత వ్యతిరేకంగా ఉన్నాయి. ఇక కేంద్రమే ఈ చట్టాలను చేయడానికి రెండు కారణాలున్నాయి. మొదటిది- కొన్ని రాష్ట్రాల్లో రైతులు మెజారిటీగా ఉన్నప్పటికీ దేశం మొత్తంగా చూసుకుంటే రైతులు మెజారిటీ కాదు. రెండవది- కేంద్రం తీసుకున్న రైతు వ్యతిరేక వైఖరి వలన బిజెపి పట్ల ప్రజలలో ఏర్పడే ప్రతికూలతను ఎన్నికల సమయంలో వెనక్కి నెట్టడానికి తగిన వ్యూహం ఆ పార్టీ వద్ద ఉండనే వుంది. సరైన సమయం చూసి ఏదో ఒక సంఘటనను సృష్టించి భావోద్వేగాలను రెచ్చగొట్టి ఆ క్రమంలో ఈ వ్యవసాయ చట్టాల వలన ఏర్పడిన ఆగ్రహాన్ని వెనక్కి నెట్టవచ్చునన్నదే ఆ వ్యూహం. అటువంటి సంఘటనలను ఏ రాష్ట్రానికి ఆ రాష్ట్రంలో సృష్టించడం చాలా కష్టమే గాక అవి ఎటు దారితీస్తాయో తెలియదు. విదేశీ వ్యవహారాలు, రక్షణ రంగం కేంద్రం పరిధిలో ఉండే అంశాలు గనుక అటువంటి ఉద్వేగ సంఘటనలను సృష్టించే అవకాశాలు కేంద్రానికి కావలసినన్ని ఉంటాయి.
మన దేశం ఆహార ధాన్యాల ఉత్పత్తి వైపు నుండి ఇతర ఉత్పత్తుల వైపు దృష్టి మళ్ళించాలని, తమ దేశాల నుండి ఆహార ధాన్యాలను దిగుమతి చేసుకునేటట్టుగా భారతదేశం మార్పు చెందాలని అమెరికా, యూరోపియన్‌ యూనియన్‌ చాలా కాలం నుండీ ఒత్తిడి చేస్తున్నాయి. ఇక మన దేశ వ్యవసాయ మార్కెట్‌లో, వంట సరుకుల చిల్లర వ్యాపా రంలో మొత్తంగా ప్రవేశించాలని మన దేశ కార్పొరేట్లూ కోరుతు న్నాయి. ఈ రెండు శక్తుల ఎజెండానూ అమలు చేసేందుకు పూనుకున్న మోడీ ప్రభుత్వం ఆ క్రమంలో అధికారాలను కేంద్రీకృతం చేయడానికి పూనుకుంది. అలా చేయడం ప్రజాస్వామ్య వ్యతిరేకమేగాక రాజ్యాంగ వ్యతిరేకం కూడా. ఇంతకు ముందే ఆర్థిక వనరులను కేంద్రీకృతం చేయడంలో భాగంగా జిఎస్‌టి వ్యవస్థను తెచ్చింది. ఆ సందర్భంలో రాష్ట్రాలు కోల్పోయే ఆదాయాన్ని కేంద్రం భర్తీ చేస్తుందని ఇచ్చిన హామీ వొట్టి బూటకం అని తేలిపోయింది. ఆ తర్వాత ఏకపక్షంగా నూతన విద్యా విధానం ప్రకటించింది. వాస్తవానికి విద్య అనేది రాజ్యాంగం లోని 7వ షెడ్యూలు ప్రకారం కేంద్ర, రాష్ట్రాల ఉమ్మడి జాబితాలో ఉన్న అంశం. ఐనా రాష్ట్రాలను సంప్రదించలేదు. జమ్ము, కాశ్మీర్‌ కు సంబంధించి 370, 35-ఎ అధికరణాలను రద్దు చేసినప్పుడూ ఆ రాష్ట్ర అసెంబ్లీ ఆమోదం కోరలేదు. నిజానికి ఈ అధికరణాలను రద్దు చేయడానికి ఆ రాష్ట్ర అసెంబ్లీ ఆమోదం ఇచ్చినంత మాత్రాన ఆ రద్దు సమర్ధనీయం అయి పోదు. ఇప్పుడు ఏకంగా ఉమ్మడి జాబితాలో కూడా లేని, కేవలం రాష్ట్రాల పరిధిలో మాత్రమే ఉన్న వ్యవసాయం జోలికొచ్చింది. దేశవ్యాప్తంగా వ్యవసాయంలో తీవ్ర మార్పులకు దారి తీసే చట్టాలను తెచ్చింది. ఈ విధంగా అటు ఆర్థిక వనరులను, ఇటు అధికారాలను కేంద్రీకృతం చేయడం ఈ దేశ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకు పెను ముప్పుగా మారుతుంది.
పైగా ఈ కేంద్రీకరణ కూడా పుట్టెడు అబద్ధాల మాటున సాగించుతోంది. జిఎస్‌టి లో కేంద్రం రాష్ట్రాలకు కలిగే రెవెన్యూ నష్టాన్ని భర్తీ చేసే విషయమై ఇచ్చిన హామీ వెనుక ఏ విధంగా అబద్ధం దాగుందో మనం చూశాం. ఇప్పుడు ఈ వ్యవసాయ చట్టాల విషయంలోనూ అటువంటి అబద్ధాలు దాగున్నాయి. సాక్షాత్తూ పార్లమెంటు వేదికగా ప్రభుత్వం ఓ ప్రకటన చేసింది. నీతి ఆయోగ్‌ పాలక మండలి ప్రైవేటు వ్యక్తుల వద్ద ఉండే ఆహారధాన్యాల నిల్వలపై ఎటువంటి ఆంక్షలూ ఉండరాదని సిఫార్సు చేసిందన్నది ఆ ప్రకటన సారాంశం. నీతి ఆయోగ్‌ పాలక మండలిలో రాష్ట్రాల ముఖ్యమంత్రులూ ఉంటారు. ఐతే, సమాచార హక్కు చట్టం ప్రకారం అడిగిన ఒక ప్రశ్నకు సమాధానంగా తమ పాలక మండలిలో అటువంటి చర్చ ఏదీ జరగనేలేదని నీతి ఆయోగ్‌ తెలిపింది. అసలు ఆహార ధాన్యాల నిల్వలపై ఆంక్షలు ఎత్తివేయాలన్న సిఫారసుతో ఒక నివేదిక ఉందన్నది కూడా బూటకమే. వాస్తవానికి ఆహార ధాన్యాల నిల్వలపై ఆంక్షలు ఉండాలా వద్దా అన్నది కూడా రాష్ట్రాల పరిధిలో నిర్ణయించే అంశమే. ఇప్పుడు ఆ అధికారాన్ని చాలా అబద్ధాలు చెప్పి రాష్ట్రాల నుంచి ఊడలాక్కున్నారు. అంతేగాక, చట్టా వ్యాపారులకూ, బ్లాక్‌మార్కెట్‌ వ్యాపారులకూ ఆహారధాన్యాల కొరత సృష్టించేందుకు పుష్కలంగా అవకాశాలు కల్పించారు.
రాష్ట్రాల పరిధిలో ఉండే అంశాలపై కేంద్రమే నేరుగా చట్టాలను జారీ చేయబూనుకోవడమే కాదు. ఇక్కడ మరో ప్రమాదకర ధోరణి ఏమంటే రాష్ట్రాలు వ్యతిరేకిస్తున్నా వాటి అభీష్టాలకు విరుద్ధంగా కేంద్రం చట్టాలు తేవడం. పైగా కొన్ని రాష్ట్రాలు మాత్రమే వ్యతిరేకిస్తున్నాయంటూ తాము ఘనకార్యం చేసినట్టు ప్రచారం సైతం చేసుకుంటోంది కేంద్రం.
రాష్ట్రాల అధికారాలను తోసిరాజని తానే చట్టాలు చేయాలనుకున్నప్పుడు కనీసం అందుకోసం రాజ్యాంగాన్ని ముందు సవరించాలన్న ఆలోచన కూడా బిజెపి కి లేదు. తన ఇష్టం వచ్చినట్టు రాజ్యాంగాన్ని ఉల్లంఘిస్తోంది. మన న్యాయ వ్యవస్థకు ఈ ప్రభుత్వాన్ని సవాలు చేసేటంత ధైర్యం లేదు. దాంతో మరింత బరితెగించి బిజెపి వ్యవహరిస్తోంది. ఈ దేశంలో మొత్తంగానే రాజ్యాంగానికి ద్రోహం జరుగుతోంది. ఈ నేపథ్యంలో జరుగుతున్న రైతుల పోరాటం మన భవిష్యత్తు దృష్ట్యా చాలా ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది.

స్వేచ్ఛానువాదం

prabhat